Shhhhht hablad en susurros, que nadie nos escuche.
Quieren hacerse de oro, doy gracias de que no te han visto, no porque seas de oro, sino porque tu aleación es mucho más perfecta.
Déjame que te cuente tu historia.
Tu no lo recordarás, pero fuiste forjada mucho antes que cualquier cosa, cuando los herreros celestiales aún no habían hecho casi nada, pero ese casi todo que iban a hacer bullía en sus cabezas. Que lo querían hacer todo, y no sabían por donde empezar.
Así que se juntaron todos y resumieron el universo en tu cuerpo.
La verdad, me parece más inmensa tu mirada que toda la bóveda celeste, pero dijeron que eras un resumen.
Quizá aún no existía la palabra para definirte, quizá nunca exista.
Tuesday, December 19, 2006
Sunday, December 17, 2006
¿Título? Qué decir..
Nos redescubrimos en cada instante, y a cada segundo dejamos de ser lo que eramos para ser algo nuevo, algo que por pánico ( no hay otra palabra) es como era antes, y no como nosotros querríamos que fuese.
Nos redescubrimos a cada instante, nos redefinimos, vemos aquello que no nos gusta y decidimos si queremos cambiarlo. Sí.
Esto no es inmediato, me direis, y sí, teneis razón, pero la semilla, está ahí, plantada, latente.
Pero no pocas veces nos adaptamos al cambio que nos interesa, cuando sucede, y cuando queremos.
Vemos el cambio, la mágia del instante nuevo, brillante, construído por los mismos Dioses con polvo de estrellas, y lo dejamos pasar. !Lo dejamos pasar¡
Pongo mi fe y mi ilusión, en que yo al menos, ya no lo deje pasar nunca más. Y espero que el resto de la humanidad, haga lo mismo.
Nos redescubrimos a cada instante, nos redefinimos, vemos aquello que no nos gusta y decidimos si queremos cambiarlo. Sí.
Esto no es inmediato, me direis, y sí, teneis razón, pero la semilla, está ahí, plantada, latente.
Pero no pocas veces nos adaptamos al cambio que nos interesa, cuando sucede, y cuando queremos.
Vemos el cambio, la mágia del instante nuevo, brillante, construído por los mismos Dioses con polvo de estrellas, y lo dejamos pasar. !Lo dejamos pasar¡
Pongo mi fe y mi ilusión, en que yo al menos, ya no lo deje pasar nunca más. Y espero que el resto de la humanidad, haga lo mismo.
Friday, December 15, 2006
Desert Rose
¿Porqué Sting?
Por que él lo vale.
Sí, es cierto, me medio decepcionó leer que le apasionaba la cultura india, por topicazo, aunque a mi de hecho tambien me gusta. Y... sí, soy contradictorio. Pero esta canción la echaba de menos en mi vida. Que no es que nunca haya estado ahí, pero, ya me entendeis... tiene un qué que si no se tiene es como si se echase de menos.

"El día de la marmota" con Bill Murray.
Una gran película que no sólo hace reir sino que nos transmite otro topicazo, pero igualmente cierto.
Tambien nos habla de la seguridad de uno mismo, y como, a veces nos protegemos de todo.
Yo, por mi cuenta, siempre he sido un poco como él al principio de la película, con ese humor irónico y tal vez lascivo. Nunca llegué a decirle a una chica si había dormido bien sin mí esa noche, pero, quizá con tiempo...
Y la evolución, aparte de divertida, es maravillosa.
¿Qué hariais vosotros con la eternidad en un día? ;)
Por que él lo vale.
Sí, es cierto, me medio decepcionó leer que le apasionaba la cultura india, por topicazo, aunque a mi de hecho tambien me gusta. Y... sí, soy contradictorio. Pero esta canción la echaba de menos en mi vida. Que no es que nunca haya estado ahí, pero, ya me entendeis... tiene un qué que si no se tiene es como si se echase de menos.
Que cosas que tengo.

"El día de la marmota" con Bill Murray.
Una gran película que no sólo hace reir sino que nos transmite otro topicazo, pero igualmente cierto.
Tambien nos habla de la seguridad de uno mismo, y como, a veces nos protegemos de todo.
Yo, por mi cuenta, siempre he sido un poco como él al principio de la película, con ese humor irónico y tal vez lascivo. Nunca llegué a decirle a una chica si había dormido bien sin mí esa noche, pero, quizá con tiempo...
Y la evolución, aparte de divertida, es maravillosa.
¿Qué hariais vosotros con la eternidad en un día? ;)
Thursday, December 14, 2006
La perfección.
Mi nuevo profesor de piano sólo lo ha dicho una vez, y con una, ha tenido suficiente.
Debes buscar hacerlo cada vez, lo mejor de lo que seas capaz. No hay veces de prueba. Siempre con una intención.
Sí, lo he adornado un poco, es cierto, pero siempre detrás de las palabras hay una motivación oculta, un enser privado que sólo comparte quien las dice con el que sabe de qué se habla.
Y en esta ocasión, sabía de qué se hablaba.
Debes buscar hacerlo cada vez, lo mejor de lo que seas capaz. No hay veces de prueba. Siempre con una intención.
Sí, lo he adornado un poco, es cierto, pero siempre detrás de las palabras hay una motivación oculta, un enser privado que sólo comparte quien las dice con el que sabe de qué se habla.
Y en esta ocasión, sabía de qué se hablaba.
¡Ay!
Intento contenerme, pero me he encendido. No me pasa con frecuencia y sé que va a durar poco, pero mientras dure, tengo suficiente fuerza como para arreglarme la vida en 3 minutos. Decir las cosas bien claritas, ya que ¡coño! se tienen que decir.
Tengo un mal día, sí, tengo un jodido mal día, y además me he querido rendir. Me he dejado llevar. Y ahora me dicen que vaya al psicologo.
Vale que no ligo mucho, y que no me iría mal echarme novia... o algo. Y que sí, que uno tiene que intentarlo y creérselo para lograr alguna cosa.
Pero, joder, no vayamos de un extremo al otro.
Bueno, ¿al final las tonterías que digo acabarán teniendo un significado oculto que no soy capaz de desentrañar?
Petrimisteri... petriemoció...
Tengo un mal día, sí, tengo un jodido mal día, y además me he querido rendir. Me he dejado llevar. Y ahora me dicen que vaya al psicologo.
Vale que no ligo mucho, y que no me iría mal echarme novia... o algo. Y que sí, que uno tiene que intentarlo y creérselo para lograr alguna cosa.
Pero, joder, no vayamos de un extremo al otro.
Bueno, ¿al final las tonterías que digo acabarán teniendo un significado oculto que no soy capaz de desentrañar?
Petrimisteri... petriemoció...
Tuesday, December 12, 2006
Mi profesor de piano...

Mi amado profesor... más famoso de lo que se podría pensar en primera instancia (www.vilaprinyo.com) No se cansará de repetirme que voy 7 años tarde cada vez que le salga la oportunidad.
Ayer, en nuestra clase semanal, me dijo:
- "Claro, esto con 14 años, no sabes como, ya lo coges, en cambio, contigo... tendremos que hacer un proceso más mental."
- "Claro, esto con 14 años, no sabes como, ya lo coges, en cambio, contigo... tendremos que hacer un proceso más mental."
Suerte, que de tanto en tanto dice alguna como:
- "Contigo, por eso, tenemos la suerte de este empeño que pones."
Igualmente, aprendo mucho. Cosas que nunca antes habían sido importantes, que mi directriz había sido, toca mucho, y mejorarás. Ahora tengo un timonel, y sólo falta que en el mar del aprendizaje de tan querido instrumento, no me pierda y no me ahogue, al no tener la facilidad de un niñ@ de 14 años. Si os digo la verdad, me gustaría mejorar tanto, que algún día tuviese que remoderar sus palabras.
Si se diese el caso, por eso, seguramente acabaría achacando todo esto a una capacidad mia innata...
¡Ay!
Monday, December 11, 2006
Perquè t'estimo...
T'estimo perquè sense ser llenya, ets l'olor de llenya quan crema en aquella casa d'es bosc. Perquè ets montanya, i verd fresc amb sa rosada cada matí. Perquè em recordes la tendresa de les mantes quan fa fred, i el crepitar d'es foc en la nit.
Perquè per mi, tota tu ets els cims més vells, i tot allò que poc he tingut, en les montanyes. Allò que et donen i et treuen, però al cap i a la fi es l'única cosa on l'ànima troba descans.
Això ets tu, l'única cosa on l'ànima troba descans.
Perquè per mi, tota tu ets els cims més vells, i tot allò que poc he tingut, en les montanyes. Allò que et donen i et treuen, però al cap i a la fi es l'única cosa on l'ànima troba descans.
Això ets tu, l'única cosa on l'ànima troba descans.
Sunday, December 10, 2006
Desarraigado...
Sin una tierra fuerte a mis pies, más bien como una hoja a finales de octubre... que vacila ... y qué importa si el viento decide por ella?.
Que sus grandes ilusiones son sonrisas casuales, y sus grandes tristezas, susurros que no se llega a oir.
Todo con demasiada poca fuerza.
Que sus grandes ilusiones son sonrisas casuales, y sus grandes tristezas, susurros que no se llega a oir.
Todo con demasiada poca fuerza.
New intentions have been set
My most lasting will, from now on, is not to write this blog in English any longer, is to use it as a tool for my soul.
I've seen that writting has quite more importance to me, than I had thought.
I have to give wings to my expressivity. Perhaps it's like giving weapons to the furious, but well, life works this way, so what can I say?
Welcome to this new era.
I've seen that writting has quite more importance to me, than I had thought.
I have to give wings to my expressivity. Perhaps it's like giving weapons to the furious, but well, life works this way, so what can I say?
Welcome to this new era.
Subscribe to:
Posts (Atom)